Nastolatkowy.pl – Dzieci a rodzice, najczęstsze problemy

Z aktywnością seksualną człowieka należy łączyć poczęcie dziecka, powołanie do życia nowej, obdarzonej własną osobowością i odrębnymi cechami istotki ludzkiej, która z czasem będzie zdolna, tak jak i my, do wydawania na świat płodnego potomstwa. Kobieta w ciąży musi szczególnie dbać o swoje zdrowie. Groźne dla płodu mogą okazać się zarówno choroby, na które zapada przyszła matka w okresie ciąży, jak i oddziałujące na nią toksyczne środki chemiczne bądź farmakologiczne. Pewien odsetek dzieci rodzi się z wadami rozwojowymi, których można byłoby uniknąć, gdyby matka zdawała sobie sprawę z zagrożenia i w porę zmieniła tryb życia bądź rodzaj wykonywanej pracy. Niedopuszczalne jest zatem, aby kobieta w ciąży, pracowała na stanowisku, gdzie jest wykorzystywane promieniowanie wszelkiego pochodzenia lub szkodliwe dla jej zdrowia oraz płodu związki chemiczne. Na takie zagrożenia narażone mogą być kobiety w wielu zakładach produkcyjnych; należy wtedy jak najszybciej zmienić miejsce pracy, w celu uniknięcia komplikacji podczas ciąży bądź utraty dziecka w postaci poronienia. Przyszła matka nie powinna też palić papierosów, pić alkoholu lub – bez wiedzy lekarza prowadzącego ciążę – zażywać jakichkolwiek leków. Kobiety, które przed zajściem w ciążę nie nabyły odporności na różyczkę, czyli mówiąc prościej – nie chorowały na tę chorobę, powinny się poddać szczepieniu ochronnemu, przeciwdziałającemu zachorowaniu na tą chorobę, która zdecydowanie nie sprzyja, jak zresztą każda inna choroba, ciąży.

Najczęściej w ciągu kilku sekund po urodzeniu dziecko oznajmia krzykiem, że jego układ oddechowy podjął pracę w nowym, zewnętrznym środowisku. Narodziny nowego człowieka, czyli poród, są zarazem końcem okresu ciąży, jak i początkiem nowego życia. To bardzo ważne wydarzenie dla wszystkich oczekujących przyjścia dziecka na świat. Także nasi rodzice oczekiwali na tę chwilę. Gdy pojawia się dziecko na świecie, początkowo nazywa się noworodkiem. Osobnik jest wtedy zupełnie niesamodzielny, dużo śpi i potrafi jedynie ssać mleko. Czas ten, jak już wspomniałam, nazywa się okresem noworodkowym i trwa przez pierwsze cztery tygodnie życia. Opieka nad noworodkiem w domu obejmuje przede wszystkim: karmienie, przewijanie, kąpanie oraz zapewnienie poczucia komfortu psychicznego i bezpieczeństwa. „Karmić piersią czy butelką?” – to bardzo ważne pytanie dla młodej matki. Podejmując decyzję w tej sprawie, matka powinna wiedzieć, że najlepszym pokarmem dla noworodka jest wytwarzane przez nią mleko, bowiem zawiera ono wszystkie niezbędne dla dziecka składniki pokarmowe, wpływa na prawidłowy rozwój dziecka oraz znacznie zwiększa odporność naszej, tyle co narodzonej, pociechy. Nie ulega wątpliwości, że jest to bardzo ważny, jak nie najważniejszy moment w życiu młodego małżeństwa. W ich życiu następuje prawdziwy przewrót, nieprzespane noce, uwaga skupiona przeważnie tylko na najmłodszej osóbce, wpatrywanie się w śpiącego malca, noszenie na rękach i kołysanie do snu. Dlatego należy się dobrze przygotować do rodzicielstwa przede wszystkim psychicznie i materialnie.

Kolejnym etapem bardzo intensywnego rozwoju dziecka, jest okres niemowlęce, który kończy się, kiedy maleństwo zdmuchnie pierwszą świeczkę na urodzinowym torcie. Jako niemowlę szybko rośnie, mniej śpi, rzadziej je i staje się coraz bardziej ruchliwe. Okres poniemowlęcy jest następnym etapem w naszym życiu i trwa on do trzeciego roku życia. Nadal szybko rośniemy, nasze nogi i ręce znacznie się wydłużają. Rozwija się pamięć, która umożliwia nam nauczenie się bardzo wielu rzeczy, potrzebnych nam przez całe życie. W tym czasie dziecko uczy się mówić, biegać, bawić się, zaczyna samo jeść i ubierać się oraz samodzielnie potrafi załatwić swoje potrzeby fizjologiczne, gdyż w tym okresie już umiejętnie korzysta z nocnika. Późniejszy okres to przedszkolny, kiedy dziecko wszystkim się zaczyna interesować, ciągle zadaje mnóstwo pytani, nierzadko takich, na które rodzice nie potrafią odpowiedzieć, choć mimo to, próbują na nie cierpliwie odpowiadać. Właśnie w tym okresie dziecko poznaje swoich pierwszych kolegów, z którymi bawi się całymi popołudniami. To okres, w który dziecko jest bardzo ruchliwe, bez przerwy biega, kopie piłkę, skacze, wygłupia się, a każda nowa umiejętność sprawia mu ogromną frajdę. Kiedy dziecko kończy siedem lat, wkracza w okres szkolny. W tym okresie traci mleczne zęby, szczupleje, uczy się pisać, malować, rysować, poczuwa się do obowiązków szkolnych i sumiennie odrabia prace domowe, pomaga także rodzicom w najdrobniejszych domowych czynnościach. Również w tym okresie dziecku należy poświęcić dużo czasu i odwagi.